Er heerst een soort rust in een grote stad – een stad die druk, chaotisch en luidruchtig is, maar waar het alleen wandelen toch een eigen soort stilte met zich meebracht. Bangkok verwelkomde me zacht, zelfs terwijl alles om me heen snel bewoog. Ik dacht dat het overweldigend zou aanvoelen, aangezien het een van de grootste steden ter wereld is. Maar na een paar dagen begreep ik waarom mensen het de Stad der Engelen noemden. De stad heeft een engelachtige manier om iedereen op

Waar de tijd stilstaat en de sneeuw tot leven komt. zonsondergang op kamp Alta. Als je denkt: “Waarom zou iemand in vredesnaam naar Lapland gaan? Het is daar toch alleen maar ijs en sneeuw?“, heroverweeg dat dan nog eens. Toen ik aan de Universiteit van Linköping in Zweden studeerde, kreeg ik de kans om mee te gaan op een studiereis naar Lapland. En ik aarzelde, want eerlijk gezegd wist ik niet zeker hoe bijzonder “the middle of nowhere” nu eigenlijk zou zijn. Maar deze reis

Ik denk dat het pas echt tot me doordrong toen ik op Schiphol afscheid nam van mijn ouders en zus. Toen ik bij hen wegliep, richting de gates en de veiligheidscontrole, veranderde er iets. Tussen het lawaai, de vroege ochtend, de laatste knuffel en het ‘pas goed op jezelf’ drong het plotseling tot me door: jeetje… wat ben ik eigenlijk aan het doen? Niet voor een vakantie. Niet voor een weekend. Maar voor zes maanden. Zes maanden voelde serieus. Zeker voor een universiteit. Di